Maandag 4 augustus mochten wij aanwezig zijn bij de generale repetitie voor genodigden. We hadden al wat goede verhalen gehoord over het Steengroeve Theater, dus de verwachting was hoog.
Vanaf het ontvangstpunt konden we al zien hoe prachtig het toneel er bij stond. Na een zeer vriendelijk ontvangst door een aantal vrijwilligers konden we de wandelroute vervolgen de diepte in. Op de route stonden al enkele personages die de toon voor de sfeer zetten. Ze zaten al direct goed in focus, wat voor ons als publiek erg fijn is.
Bij de tribune aangekomen waren we verbaasd dat er nog crew, orkestleden en spelers in kostuum op de tribune zaten te eten. Dit haalt behoorlijk de magie van de voorstelling weg en dat was erg jammer. Toen tegen 20.30 de voorstelling begon was het even zoeken naar de verhouding tussen de personages, maar door het strakke spel werd dit vrij snel duidelijk.
De maan kan niet zonder Luna, maar wie is Luna zonder de maan? Kan zij leven zonder sterrenstof en is er meer in haar leven dan elke dag voor de cyclus te zorgen? Nadat zij door de vier wijzen van Istoria naar de aarde gezonden wordt met haar kernteam, belandt zij in verschillende tijdzones. Deze exodus bezorgde mij kippenvel door de geweldige uitvoering van de Golden Earring hit ‘Twilight Zone’.
Op aarde kreeg ze ondersteuning van Coda, gespeeld door Esther Kämink. Het was direct duidelijk wat een ontzettend goede acrobaat zij is. Samen met de muzikant die haar vocaal ondersteunde zetten zij een prestatie van hoog niveau neer.
Op aarde werd Luna meegesleurd door verschillende tijdzones die duidelijk werden gemaakt, door middel van filmscenes en de daarbij behorende muziek. Het orkest was spot on en de liedjes zijn allemaal herkenbaar. Ik betrapte mezelf er op dat ik soms stiekem begon mee te zingen.
De overgangen liepen organisch en het werd steeds duidelijker dat het op de maan een chaos werd zonder Luna. Drie leden van haar sterrenstof deden een verwoede poging om haar terug te halen, terwijl de achtergebleven Jupa de cyclus draaiende probeerde te houden.
Mijn theaterhart bloedt, als ik mensen achter me door de voorstelling heen hoor kletsen en er begon zelfs tijdens de voorstelling publiek door het speelveld te lopen! Het toont weinig respect voor de mensen die hard werken om een verhaal te vertellen. Ook de regen deed een poging om de show te saboteren, maar ook dat is mislukt. Wederom kippenvel toen Lune en Ewa tijdens een flinke bui ‘Always Look on the Bright Side of Life’ begonnen te zingen.
Als Marvel liefhebber werd ik laaiend enthousiast toen ik 'The Witches Road' in hoorde zetten. Loepzuiver gezongen door vier dames, waarvan ik verwacht dat het Marloes, Merel, Tatum en Wendy zijn. Dat was mijn zoveelste kippenvel moment.
De grote ster van de show was natuurlijk de maan, Luna. Een hoogzwangere Suzan Seegers die in weer en wind alle emoties op topniveau neer wist te zetten en daarbij ook nog prachtig zingt, ik geef het haar te doen.
Natuurlijk gingen er wat dingen mis, bordjes die verkeerd om werden gehouden, een speler die een attribuut vergat, dat soort dingen horen er bij een generale bij. Het was de beste generale repetitie die ze hadden kunnen spelen!
Chapeau voor dit hoge niveau, dit belooft nog wat voor de komende vier dagen.
LUNA is van 5 t/m 9 augustus nog te zien in het Steengroeve theater in Winterswijk
